1 mei Schiermonnikoog

 

Het moment van laagwater was aan het begin van de avond; normaal gesproken te laat voor een overtocht naar een eiland, omdat je de laatste boot mist. Maar nu had ik een overnachting op het eiland geregeld. Resultaat: Als enige op het Wad in een straal van vele kilometers, en alle tijd van de wereld. Gek genoeg bracht het druk met zich mee: hier móét ik wel van genieten! Gepaard met dat de ondergrond zwaarder is geworden, heb ik flink lopen zwoegen. Echter, eenmaal op het eiland viel ik toch in diepe rust. YES!

30 april Molengat

 

Al maanden stond deze tocht gepland, als verlaat verjaardagscadeau. Met z'n vieren, als twee stellen en één groepje, hebben we op onszelf, in wisselende tweetallen en als geheel, ruim drie uur over het Wad geslenterd. In het begin en aan het eind hebben we bewust contact gemaakt met elkaar, en in tussentijd iedere vorm losgelaten. Het blijft wonderlijk wat het Wad losmaakt, de open en stralende ogen terwijl we nog maar amper de dijk af waren gelopen. Dank voor hoe jullie mijn liefde voor dit gebied spiegelen!

18 april Molengat

 

Na gelopen te hebben op Tweede Kerstdag, kon Tweede Paasdag natuurlijk niet achterblijven. Net als zo'n vier maanden geleden, was het strakblauw en liep ik op het wad met een dierbare vriend. Veelal in stilte, verwonderd over hoe de winterstormen het gebied drastisch hebben veranderd, herkende ik het haast niet terug. Met hier op de foto een breed uitgewaaierde waterval, wat zich op het vlakke wad zelden laat zien. Dat alles op tocht nummer 200 voor mij alweer, dus een mooie mijlpaal.

2 maart Horsbornzand

 

Het gebied is gesloten van half mei tot september, kortom, een groot deel van het wadloopseizoen (met deelnemers). Bovendien is een goede waterstand nodig om er te kunnen komen, maar de beloning mag er zijn. Aan de Noordzee, tussen Rottumeroog en Borkum, sta je minstens 10 kilometer uit de kust met niks en niemand om je heen. Zelfs voor 'wadse' begrippen is het hier uitgestorven. Wat een avontuur om hier aan het eind van de middag en begin van de avond rond te slenteren, alleen op de wereld.

27 februari Ameland

 

Geen wolkje gezien, de wind in de rug en veel slik dat door de recente stormen was weggespoeld, dus we konden op ons gemakje binnen drie uur naar Ameland lopen. Voor Hans Vadi alweer de 8e keer dat hij met me meeliep, en wat heerlijk om mijn enthousiasme voor het wadlopen in hem gespiegeld te zien. Met een frisse duik in de Noordzee als afsluiter voordat we de boot terug pakten en gewoon rond etenstijd weer thuis waren; er even helemaal tussenuit zonder dat het veel vraagt. Heerlijk!

2 februari Molengat

 

Mijn eerste tocht dit jaar, spontaan besloten aan het eind van de werkdag, waarbij ik in de schemering zo'n twee uur heb geslenterd ten noorden van Broek. Tussen de winterstormen in, waarbij er doorgaans veel te veel water staat, was dit een unieke kans. Vertraagd, doelloos, de vaste route loslatend, heb ik me vooral verwonderd over het oorverdovende geluid dat alle vogels om me heen maakten, en was het vooral een heerlijk ontspannen aftrap voor een nieuw wadloopjaar. Ik heb er weer zin in!